Lance Armstrong - Astana

Na een afwezigheid van drie en een half jaar keerde zevenvoudig Tourwinnaar Lance Armstrong begin 2009 terug in het wielerpeloton. The Boss, die niets wil verdienen aan zijn terugkeer, hoopt zo aandacht te vragen voor de strijd tegen kanker (zelf overwon de Amerikaan teelbalkanker). Niemand die geloofde dat de toen 37-jarige Amerikaan tegen de Tour nog op de fiets zou zitten, zeker niet nadat hij bij een val in de eerste rit van de ronde van Castilla y Leon zijn sleutelbeen brak. Zijn debuut in de Ronde van Italië kwam echter niet in het gedrang. Integendeel. Armstrong vond opnieuw zijn klimmersbenen en eindigde na onder meer een tiende plaats op de Blockhaus als twaalfde in Rome. Eind juli kroop The Boss na een sensationeel optreden zowaar als derde mee op het eindpodium in Parijs. Aan het einde van de ploegentijdrit was hij uiteindelijk slechts 22 honderdsten van een seconde te kort gekomen voor een historische gele trui. Een trui die hem drie dagen later nog eens door de neus werd geboord door een uitval van ploeggenoot Contador op Arcalis. Het was het zoveelste incidentje dat de spanningen tussen hem en El Pistolero de hoogte injaagde. Volgend seizoen hoeven de twee alvast niet meer met elkaar om te gaan. Armstrong rijdt dan immers voor zijn eigen team: RadioShack. Armstrong heeft naast 7 (opeenvolgende) Tourzeges (tussen ’99 en 2005) onder meer ook 25 Touretappes en de Clasica San Sebastian op zijn palmares staan. In 1993, drie jaar vóór bij hem kanker werd vastegesteld, kroonde hij zich ook al tot wereldkampioen op de weg in Oslo.

Fabian Wegmann - Milram

Fabian Wegmann nam na zeven seizoenen noodgedwongen afscheid van Gerolsteiner. Na de stille dood van zijn team ondertekende 'flashkopf' net als vele van zijn ex-ploegmaats een contract bij Milram. Wegmann maakte zijn profdebuut in 2001, maar zijn debuutjaren waren weinig spetterend. Sinds 2004 liep het echter steeds beter. In de Giro deed hij voor het eerst van zich spreken met eindwinst in het bergklassement. Sindsdien verzamelde Wegmann overwinningen in de GP Schwarzwald, GP van San Francisco, GP Bucholz, Ronde van Polen en Dauphiné Libéré. Hij boekte ook al ereplaatsen in de Waalse Pijl (11de) en de Amstel Gold Race (13de). Vorig seizoen verlengde hij zijn Duitse titel en won de GP Indurain. Hij zorgde ook voor dichte ereplaatsen in de Brabantse Pijl (6de) en de Rund um den Henninger Turm (4de). Aan het eind van een lang seizoen had hij nog genoeg poeier in de benen voor een 7de stek op het WK in Treviso. Wegmann was met zijn aanvalslust en snedige demarrages op het einde een van de mannen bij Milram die dit seizoen voor ritwinst moest zorgen in Tour, maar dat lukte hem niet. Wegmann werd dit seizoen wel al 2de in de lastige Monte Paschi Eroica en eindigde na een dijk van een koers 3de in de Brabantse Pijl. Na een nieuwe 3de plaats in de GP Indurain was het op 1 mei dan toch prijs voor de Duitser in de Frankfurt City Loop, de vroegere Rund um den Henninger Turm.

Ezequiel Mosquera - Xacobeo

De 30-jarige Mosquera maakte in ’99 zijn profdebuut, maar reed tot vorig seizoen voor obscure Spaanse en Portugese derdeklassers. Dit seizoen stapte hij, met een overwinning in de Ronde van Rioja onder de arm, over van Kaiku naar Comunidad Valenciana. Voordien won hij ook al de Clasica Primavera en werd 3de in de Ronde van Portugal.

Matthieu Ladagnous - Francaise des Jeux

De 24-jarige Ladagnous tekende in '06 zijn eerste profcontract bij La Française, nadat hij als belofte de Mainfranken Tour op zijn naam schreef. Als neoprof wettigde Ladagnous meteen zijn profcontract. Hij won een rit in de Ronde van de Middellandse Zee en werd 2e in het Circuit de Lorraine. Een seizoen later boekte de renner uit Pau, een product van de Franse pisteschool, een spraakmakende zege in de Vierdaagse van Duinkerke. Daarin rekende hij in de laatste rit af met onze landgenoot Cornu, die hij via een tussenspurt verschalkte voor de eindzege. Ook in het Circuit de la Sarthe had hij al zijn kunnen getoond (4e). Marc Madiot gooide de jonge lefgozer ook meteen voor de leeuwen in de Ronde van Frankrijk. Begin dit seizoen tekende hij al voor eindwinst in de Tropicale Amissa Bongo.

Greg van Avermaet - Silence-Lotto

Na een schitterend 2008 waren de verwachtingen voor Greg Van Avermaet hoog gespannen dit seizoen. De 24-jarige Hammenaar voelde zich helemaal klaar voor het kopmanschap in de voorjaarsklassiekers. Helaas voor hem en Silence-Lotto viel de ex-doelman van SK Beveren net als het hele team te licht uit. Van Avermaets vierde plaats na een tumultueuze sprint in de Omloop Het Nieuwsblad liet nog het beste vermoeden, maar noch in de E3 Prijs, noch in de Ronde en Roubaix haalde hij de top 20. Op zijn eerste overwinning van het seizoen was het wachten tot 23 mei in de Heistse Pijl (voor Weylandt). Vorig seizoen, zijn tweede als prof, forceerde Van Avermaet de grote doorbraak met vijf overwinningen. Die in de Ronde van België, de Ronde van de Ain en het Waalse Gewest zetten hem begin september 2008 op weg naar zijn grootste triomf, een ritzege in de Vuelta, zijn eerste grote ronde. Als klap op de vuurpijl griste de Oost-Vlaamse pitbull er ook nog de puntentrui mee. Het ultieme bewijs van zijn enorme veelzijdigheid en grote inhoud. Dit seizoen reed Van Avermaet, telg van een respectabel wielergeslacht, voor het eerst de Tour de France, maar liet hij de Vuelta links liggen met het oog op het WK. In de aanloop naar Mendisio groeide hij naar zijn beste najaarsvorm toe. Van Avermaet was vorig jaar in Varese de beste Belg in de lastige finale.

Kenny van Hummel - Skil-Shimano

Kenny van Hummel, een product uit de opleidingsploeg van Rabobank, maakte in 2006 zijn profdebuut voor Skil-Shimano. De 26-jarige Nederlander forceerde de profpoort met een Nederlandse titel bij de elite zonder contract en een 3e prijs in de profkoers van Zottegem. Als neoprof verzamelde hij toptien plaatsen in de GP van Doha (5e), Ronde van Denemarken (6e), Veenendaal-Veenendaal (8e) en de GP Rudy Dhaenens (9e). In de Niedersachsen Rundfahrt werd zijn seizoen ontsierd door een zware val. Van Hummel brak daarbij twee ruggenwervels, die hem zes weken van de fiets hielden. Vorig seizoen liet hij het blessureleed achter zich en boekte zijn eerste profzege in de Ronde van Noord-Holland. De Ronde van België en de GP Gerrie Knetemann leverden tweede plaatsen op. Dit seizoen werd een tweede plaats in de Scheldeprijs (achter Petacchi) de voorbode van maar liefst vijf overwinningen in de maand mei, waarvan vier in eigen land. Van Hummel versloeg daarbij andere rappe mannen als Theo Bos, Sébastien Chavanel, Jürgen Roelandts en Graeme Brown.

Yauheni Hutarovich - La Francaise des Jeux

Yauheni Hutarovich maakte vorig seizoen de overstap van het continentale Roubaix Lille Metropole naar ProTour-team La Française. De 25-jarige Wit-Rus kon dan ook de nodige adelbrieven voorleggen. Op zijn palmares stonden ritoverwinningen in het Circuit des Ardennes, Tour de la Manche, Tour d'Alsace en de Ronde van Poitou-Charentes. Ook vorig seizoen maakte hij voor zijn nieuwe werkgever meteen grote sier. Hutarovich boekte spurtoverwinningen in de Driedaagse van West-Vlaanderen, de Ronde van Burgos en het kampioenschap van Wit-Rusland. Hij toonde ook zijn snelle benen in de Ronde van de Middellandse Zee (2de), de Eneco Tour (2de) en Nokere Koerse (6de). Dit jaar volgde al snel de bevestiging. In Afrika spurtte hij er in januari al de kop af, in de Ronde van de Middellandse Zee was hij twee keer te snel voor Robert Hunter en Jimmy Casper. Het was de voorbode van een prima voorjaar, met een openbaring in onze klassiekers. Hutarovich werd 20ste in de Omloop Het Nieuwsblad, 6de in Dwars door Vlaanderen en 13de in Gent-Wevelgem. Zelfs de stenen van Parijs-Roubaix (22ste) verteerde hij bijzonder goed. In het Circuit de Lorraine legde hij de snelle Mattia Gavazzi over de knie. Net als Coppel en Veikkanen laat Marc Madiot hem dit seizoen debuteren in de Tour de France.

Michael Albasini - Columbia-HTC

Gedreven door de vele successen van Team Columbia werkt Michael Albasini dit jaar het beste seizoen uit zijn loopbaan af. De nog altijd maar 28-jarige Zwitser won de vierde rit in de Ronde van het Baskenland na een sprint met onze landgenoot Jurgen Van den Broeck en Christian Vandevelde. Diezelfde maand april nog reed hij ook een sterke Gold Race (15de) en Waalse Pijl (9de). Later, in een door Columbia en Saxo gedomineerde Ronde van Zwitserland, zorgde Albasini in de koninginnenrit naar Serfaus voor een van de zes ritzeges van de geelzwarte bijen. Tijdens de daaropvolgende Tour, waar alles in dienst van Cavendish moest staan, won de Zwitser overtuigende de Ronde van Oostenrijk na onder meer een triomf op de Kitzbüheler Horn. Van een fantastisch eerste jaar bij Columbia gesproken. Albasini kwam begin dit jaar over van Liquigas, waarvoor hij vier seizoenen had gereden en ook al ritten had gewonnen in de Omloop van de Sarthe en de rondes van Zwitserland en Luxemburg. In 2006 won Albasini zelfs de bergtrui in de ronde van zijn land. De Europese beloftenkampioen van 2002 werkte zijn eerste profjaren af voor Fassa Bortolo en Phonak, waar hij in zijn laatste seizoen indruk maakte met een 5de plaats in de GP van Zürich.

Gerald Ciolek - Milram

Dertien jaar na Jan Ullrich verwelkomde Duitsland in 2006 opnieuw een wereldkampioen bij de beloften: Gerald Ciolek. De inmiddels 22-jarige sprintbom ruilde de voorbije winter voor grof geld Team Columbia voor Milram en moet samen met Gerdemann het nieuwe Duitse uithangbord worden. Als belofte al verbijsterde de blonde bonk zijn meer geroutineerde landgenoten door naar winst te snellen in het kampioenschap van Duitsland. Ciolek kende ook meteen een wervelend debuutjaar bij de profs. Hij won drie ritten in de Ronde van Duitsland, snelde naar het podium in de Vattenfall Cyclassics (3de) en schoot ook nog in de roos in de Niedersachsen Rundfahrt, de Ronde van Oostenrijk, Rheinland Pfalz en de Drei-Länder-Tour. Vorig seizoen pakte hij alweer ritwinst in de Ronde van Duitsland en de Bayern Rundfahrt. Toch imponeerde hij vooral in de Tour, waar hij zich uit de naad reed voor Cavendish en in diens zog zelf nog twee keer tweede en evenveel keer derde werd. In dat opzicht was de Tout van dit jaar, waarin hij zijn eigen kans kon gaan, een tegenvaller. Ciolek, die er in iedere sprint bijna zijn hoofd afschudt, is samen met Hushovd nochtans een van de snelste machtsspurters in het peloton. Dat bewees hij dan maar in de Vuelta, met ritwinst in Emmen. Zijn grote droom is ooit Milaan-Sanremo winnen, wat gezien zijn kracht bergop absoluut geen utopie is.

Antonio Colom - Katusha

Antonio Colom startte zijn carrière bij Relax-Fuenlabrada en reed nadien voor Illes Balears. In '07 maakte de Spanjaard de overstap naar Astana. Dit seizoen verhuist de 30-jarige klimmer alweer naar het nieuwe team Katusha. Colom was steeds een vroege vogel. Op zijn palmares staan een eindzege in de Ruta del Sol, ritzeges in de Ronde van Mallorca en een dag- en eindzege in de Ronde van Valencia. In '06 schitterde hij met een 3e plaats in de eindstand van Parijs-Nice. In '07 was hij alweer goed voor vroege winst in de Trofeo Soller en werd 11e in de eindstand van de Ronde van het Baskenland. Zijn mooiste overwinning spaarde hij op voor de Dauphiné Libéré. Colom werd er dagwinnaar in Digne-les-Bains. Vorig seizoen leek hij een patent te hebben op 4e plaatsen. Zowel in de Ronde van Murcia, Trofeo Soller als Ronde van Georgia strandde hij net naast het podium. In de Giro bezette hij een mooie eindnotering (25e).

Ruben Plaza - Liberty Seguros

Zes jaar na zijn eerste nationale titel werd de 29-jarige Ruben Plaza dit seizoen opnieuw kampioen van Spanje op de weg. Het was trouwens niet zijn enige wapenfeit dit jaar. De renner van Liberty Seguros won begin maart de koninginnenrit in de Ronde van Murcia, waar hij 20 seconden te kort kwam om Denis Menchov, zijn ex-ploegmaat van bij Banesto, van de eindzege te houden. In de aanloop naar het Spaans kampioenschap mocht Plaza ook op visite bij de podiummissen in Circuit de Lorraine en de GP van Correios. De Vuelta moest hij als Spaanse kampioen dan weer missen omdat zijn ploeg Liberty Seguros niet in aanmerking kwam voor deelname. Plaza begon zijn profcarrière in 2001 bij het grote iBanesto, maar boekte zijn grootste succes, een rit in de Vuelta van 2005, nadat hij in 2004 was overgestapt naar Cuminidad Valencia, het vroegere Kelme. Plaza is naast een degelijke klimmer ook een prima tijdrijder. Dat bewees hij onder meer vorig jaar, als renner bij Benfica, met proloogwinst in de Ronde van Portugal. Zijn selectie voor het WK in Mendrisio, maar vooral zijn Spaanse titel, kan voor Plaza misschien opnieuw de deur naar een grote ploeg openen.

Lars Ytting Bak - Saxo Bak

De 29-jarige renner Lars Ytting Bak uit Silkeborg maakte in '02 zijn profdebuut bij Team Fakta. Als neoprof was hij meteen goed voor een ritzege in de Ronde van Denemarken. Het jaar erna stapte hij over naar Bankgiroloterij en boekte een mooi succes in de Ronde van Luxemburg. Dat leverde hem een contract op bij het team van Bjarne Riis. Een vertrouwen dat Bak allerminst beschaamde. Hij werd in '05 eindwinnaar in de Ronde van de Toekomst, reed naar winst in Parijs-Bourges en werd Deens profkampioen op de weg. Dat maakte hem tot één van de seizoensrevelaties. In '07 behaalde hij een overwinning in de Ronde van het Waalse Gewest. Vorig seizoen verlengde hij met succes zijn Deense titel tijdrijden en boekte mooie ereplaatsen in de E3-Prijs (12e) en Bayern Rundfahrt (7e). In de Ronde van Polen reed hij een mooie eindklassering (2e).

Marco Pinotti - Columbia-HTC

De 32-jarige Italiaan Marco Pinotti kende in 2007 zijn moment van glorie in de Giro. Pinotti, hetzelfde seizoen overgestapt van Saunier Duval naar Team Columbia, ging op weg naar Spoleto op stap met Luis Laverde. Pinotti liet de zege ridderlijk aan zijn medevluchter en incasseerde zelf de maglia rosa. Een onvergetelijke dag voor de Italiaan. Hij behield het kleinood 3 dagen en finishte in Milaan nog knap 18e. Ook vorig seizoen was hij opnieuw aan het feest in eigen land. Ditmaal won hij voor eigen volk de afsluitende tijdrit in Milaan. Hij werd ook nog Italiaans kampioen tijdrijden en pakte de eindzege in de Ronde van Ierland. Eerder had hij ook al zeer sterk uitgepakt in de Ronde van Romandië (3e). Op zijn palmares staan ook nog ritoverwinningen in de Ronde van het Baskenland en de Ronde van Polen.

Peter Velits - Milram

Team Milram won vorig seizoen het pleit om de gunsten van Peter Velits. De Slovaakse beloftenwereldkampioen van Stuttgart was fel gegeerd, maar koos uiteindelijk voor het team van Gerry van Gerwen. Een jaar eerder kwam hij uit voor Wiesenhof-Felt, dat hem binnenhaalde na overwinningen in de Willem Tell-ronde en de Ronde van de Kaap. Peter Velits kreeg bij Milram ook het gezelschap van tweelingbroer Martin. Beide broers, die resideren in ons eigen Limburg, staan garant voor kwaliteit. Peter won naast het WK voor beloften in 2007 immers ook de GP van Fourmies vóór doorwinterde profs als Nardello en Cooke. Vorig seizoen toonde de Slovaak zich in het rondewerk. In het Critérium International (16de) en de Dauphiné Libéré (21ste) liet hij mooie eindnoteringen optekenen. In het najaar pakte hij ereplaatsen in de GP Ouest France (12de) en de Vattenfal Cyclassics (11de). Voor het tweede jaar op rij is Peter dit seizoen ook toe aan zijn tweede Tour de France. En dat voor een 24-jarige. Vorig jaar kreeg hij na de rit met aankomst op l’Alpe d’Huez al de prijs van de strijdlust, nadat hij als enige van de vier vroege vluchters pas gegrepen werd op de slotklim. Dit keer moet hij tot nog meer in staat zijn. Zeker na zijn 10de plaats in Milaan-Sanremo en zijn overwinning in Gippingen. Velits was ook een van de sterkste renners, bergop en in de sprint, uit de jongste Ronde van Zwitserland.

Tour d'Europe 1954

In de machtstrijd tussen de grote rondes (Tour de France, Giro d'Italia en Vuelta a España) en de internationale wielerunie UCI, kwam de UCI met het idee van een Ronde van Europa. Als de grote rondes niet meer met de UCI wilden samenwerken, dan maakten ze toch zelf wel even een mooie wielerkoers ? Het was een losse flodder uit een ideeënbus van de UCI en ook al niet nieuw. In 1954 werd et al een Tour d'Europe georganiseerd over 13 etappes. De start was in Parijs met een rit over 287 kilometer naar het oostelijk gelegen Grand. Via België, Luxemburg, Dutisland en Oostenrijk kwamen de renners uit in Italië. De laatste etappe was het toetje: van Montreux (Zwitserland)naar Straatsburg over 344 kilometer. Het was de langste etappe van de Tour d'Europe. Het eindklassement werd gewonnen door de Italiaan Primo Volpi.

Carlos Sastre - Cervélo

Spanje boven de jongste twee jaar in de Tour. Na Alberto Contador in 2007 ging de eindzege vorig jaar naar Carlos Sastre. Hoogst opmerkelijk dan ook dat hij dit seizoen niet langer gewenst was bij Team Saxo. De 33-jarige Spanjaard, die Bjarne Riis zijn mooiste overwinning bezorgde, gaapte blijkbaar te wijd en mocht opkrassen. Samen met onder meer Thor Hushovd en Heinrich Haussler maakt hij dit jaar deel uit van het nieuwe Cervélo Test Team, dat dit seizoen al hoge ogen gooide. Zijn Tourzege van 2008 blijft zijn jongensdroom die zich voltro. Aan het eind van de Ronde van Frankrijk kroonde de minzame Spanjaard zich tot verdiend Tourlaureaat. Sastre, mister regelmaat zelve, bleef in Parijs Cadel Evans één minuutje voor. Hij had aan één aanval op Alpe d'Huez genoeg, en kon zich voor de rest in de luwte ophouden van zijn beresterke CSC-team. Na het wegvallen van Ivan Basso ging Bjarne Riis drie jaar terug niet op zoek naar een nieuwe kopman. Hij bombardeerde Sastre tot zijn nieuwe koninginnenstuk. Een visionaire zet van de succesrijke ploegmanager. De renner uit El Baracco haalde voordien ook al tweemaal het podium in de Vuelta en finishte twee keer 4de in de Tour. In 2003 behaalde hij ook al eens een ritzege op het Plateau de Bonascre. Sastre, die dit jaar opnieuw voor het geel gaat, trok eerder dit seizoen ook al richting Giro. Naar eigen zeggen om ook daar resoluut voor eindwinst te gaan. Sastre werd uiteindelijk vierde op 3’46” van Menchov. Vooral het gevolg van twee matige tijdritten. Wat hem moet sterken voor de Tour waren zijn twee overtuigende ritzeges met aankomst bergop, waaronder die op de Vesuvius. Net als in de Giro gaat Sastre in de Tour de strijd aan met zijn ‘oude’ kopman Ivan Basso

Chris Anker Sörensen - Saxo Bank

De 24-jarige Chris Anker Sörensen ondertekende in 2007 zijn eerste profcontract bij Saxo-Bank. De jonge Deen won bij de beloften een etappe in de Ringerike GP en finishte 2de in de Tryptique des Barrages. Chris Sörensen, niet te verwarren met de ervaren Nicky Sörensen, liet zich inmiddels ook gelden bij de profs. Vorig seizoen reed hij een uitstekende Giro (28ste) en verzilverde hij zijn goede conditie in de Dauphiné Libéré. In de koninginnenrit behaalde Sörensen zijn eerste profzege. En wat voor één. De Deen bleef als enige over van een marathonvlucht om zegevierend af te sluiten op La Toussuire. Geen toevalstreffer zo bleek, want wat later zegevierde de klimmer ook in de Ronde van Oostenrijk. Dat er in hem een beloftevol ronderenner schuilgaat toonde hij als neoprof al met een 6de plaats in de eindstand van de Ronde van Duitsland en een 19de stek aan het eind van een loodzware Vuelta. Dit seizoen liet de Deen zien dat zijn klimmersbenen zich blijven ontwikkelen. Niet zelden effende hij het pad voor zijn kopmannen met een demarrage bergop. In Parijs-Nice werd hij zelf 10de in de zware rit met aankomst op le Montagne de Lure. Ook in de Waalse Pijl reed hij een dijk van een koers in de aanloop naar de Muur van Hoei, waar hij ondanks zijn inspanningen onderweg nog als 15de boven kwam. Eind juni werd hij door Bjarne Riis beloond met een eerste Tourselectie. Hij sloot 2009 succesvol af in het Verre Oosten door een zege in de Japan Cup.

Rein Taaramäe - Cofidis

De piepjonge Rein Taaramae maakte vorig seizoen zijn profdebuut voor Cofidis. Afgaande op zijn eerste profjaar, zal het niet lang duren alvorens de 21-jarige snaak uit Estland, zich een naam zal verwerven in het peloton. Taaramae boekte de voorbije jaargang meteen 2 ritoverwinningen in de GP van Portugal en eentje in de Ronde van de Toekomst. Hij werd ook 8e in de eindstand van de Ronde van de Sarthe. In de Ronde van Romandië stortte hij zich meermaals en vol overgave in lange ontsnappingen. Duidelijk een karaktermannetje.

 

Jens Voigt - Saxo Bank

De bonkige Duitser Jens Voigt was de voorbije seizoenen dé exponent van het Saxo Bank-succesverhaal. Na zijn overstap van Crédit Agricole naar de ploeg van Bjarne Riis bloeide Voigt volledig open. De Duitser is een beuker die er steeds en overal invliegt. Na het succesrijke seizoen 2004, waarin hij onder meer de eindzege in het Critérium International en de Bayern Rundfahrt vierde, ging het steeds crescendo. Rit- en eindzeges in Ster van Bessèges, Ronde van de Middellandse Zee, Baskenland en Parijs-Nice waren slechts de voorbode van meer lekkers. Vooral in LBL was de charismatische renner in 2005 outstanding, maar stuitte hij op een slimme Vinokourov. In de Tour realiseerde hij in datzelfde seizoen een oude droom door even de gele trui te dragen. De Ronde van Duitsland doopte hij de voorbije seizoenen om tot zijn persoonlijke speeltuin met vier keer ritwinst en een dubbele eindzege. Hetzelfde kan eigenlijk gezegd worden het Critérium International, dat hij dit seizoen al voor de vijfde keer als beste afsloot. Vorig seizoen speldde de onvermoeibare krijger, meer dan waarschijnlijk aan zijn laatste seizoen toe, ook nog de eindzege in de Ronde van Polen op zijn hoed. In de Giro pakte hij zelfs voor het eerst in zijn carrière ritwinst. Voigt, winnaar van een Touretappe in 2001 en 2006, rijdt dit seizoen al zijn 12de Grande Boucle.

Alessandro Ballan - Lampre

Bestaat de vloek over de regenboogtrui dan toch echt? We zijn geneigd om het dit seizoen te geloven. Voor Alessandro Ballan werd de eerste helft van 2009 er een om heel snel te vergeten. De wereldkampioen kwam al snel in het sukkelstraatje terecht en zag midden maart ook nog eens zijn volledig voorjaar in het water vallen door het cytomegalovirus. De kampioen uit Castelfranco e Veneto keerde pas terug in het peloton op 6 juni. Zelfs eindwinst in de Ronde van Polen kon zijn seizoen niet meer goedmaken. Ballan, na het vertrek van Daniele Bennati, de onbetwistbare kopman bij Lampre, maakte vorig seizoen zijn leidersrol volledig waar. Op het WK in Treviso behaalde hij de hoogste triomf op de weg. De 29-jarige Italiaan schoof geruisloos mee in een vroege vlucht en maakte zijn medevluchters genadeloos af. In het voorjaar van 2008 was hij nog net tekortgekomen voor de hoofdprijzen. In de Driedaagse van De Panne finishte hij 7de, in de Ronde van Vlaanderen viel hij nipt naast het podium (4de). In Parijs-Roubaix botste hij op een superieure Boonen en Cancellara (3de). De wereldtitel en een etappezege in de Vuelta maakten zijn seizoen echter ruimschoots goed. Het jaar ervoor was hij ook al aan het feest met eindwinst in De Panne en klassieke winst in de Vattenfal Cyclassic. In 2005 stak de stijlrijke Italiaan voor het eerst de neus aan het venster met ritwinst in De Panne en een 6de stek in Vlaanderens Mooiste. Sindsdien is hij niet meer weg te denken uit de voorjaarswedstrijden. Behalve dit jaar dan.

Rinaldo Nocentini - Ag2r

De Tour van 2009 werd een Italiaans sprookje voor Rinaldo Nocentini. De Italiaan pakte tijdens bij zijn eerste deelname meteen de gele trui en hield die – bij de gratie van Astana weliswaar –acht dagen om de schouders. Nocentini deed daarmee zowaar beter dan Pantani in 1998. Ondanks zijn hoge aaibaarheidsfactor keek echter bijna niemand om naar de minzame, maar vooral doodgewone Toscaan. Ooit werd de zilveren medaille van het WK bij de beloften een gouden toekomst voorspeld bij de profs, maar om allerlei redenen bleef hij een eeuwige belofte. Noch bij Mapei, waar hij haast werd versmacht door vedetten als Museeuw, Bartoli, Tafi en Bettini, noch bij Fassa Bortolo en Formaggi Pinzolo wou het echt lukken. Bij Acqua & Sapone kwam de kentering. Nocentini won in 2006 de Coppa Placci, de Giro del Veneto en de Ronde van de Appenijnen. De Italiaanse ProTour-teams stonden plots in de rij, maar Nocentini koos vreemd genoeg voor het Franse AG2R, dat zich al snel gelukkig prees. Nocentini won in 2007 de koninginnenrit in de Ronde van de Middellandse Zee en de GP Miguel Indurain. Ook bij ons liet hij zich opmerken met een verrassende 6de plaats in de Waalse Pijl. In 2008 verbaasde hij dan weer door 2de te eindigen in Parijs-Nice. Ook dit jaar was hij al vroeg wakker met ritwinst in Californië. In het Ardens drieluik bewees hij opnieuw er uit de voeten te kunnen. 23ste in de Gold Race, 10de in de Waalse Pijl en 15 in Luik: weinig subtoppers die er zo’n regelmaat aan de dag kunnen leggen.

Mattthew Goss - Saxo Bank

De 22-jarige Matthew Goss ondertekende in '07 zijn eerste profcontract bij Team CSC. De piepjonge Australiër, een baanproduct, had dan ook een schitterend seizoen achter de rug bij de beloften. Op het ovaal werd hij zowel nationaal als wereldkampioen ploegenachtervolging. Maar ook met zijn wegcarrière ging het vooruit. Hij verzamelde overwinningen in Baby Giro, Giro delle Regioni, GP Liberazione en twee ritten in de Ronde van Navarra. Mooiere adelbrieven kan je in de beloftencategorie nauwelijks voorleggen. Zijn profdebuut kruidde de pas 20-jarige met een overwinning in de Ronde van Groot-Brittanië en podiumplaatsen in Tour Down Under en Vierdaagse van Duinkerke. Vorig seizoen pakte hij een nieuwe overwinning in de Ronde van Groot-Brittanië en een dubbele ritzege in de Herald Sun Tour. Hij kwam ook bijzonder sterk uit de hoek in Kuurne-Brussel-Kuurne (3e).

Julien El Fares - Cofidis

De Fransman Julien El Fares vierde vorig seizoen zijn profdebuut voor Cofidis. De jonge renner uit Aix-en-Provence versierde eerder al een stagiairscontract dat Cofidis overtuigde van zijn mogelijkheden. Op zijn palmares staan een ritoverwinning in de Ronde van de Pyreneën en podiumplaatsen in de Tour de l'Isard d'Arriège. El Fares beschikt dus duidelijk over klimmerskwaliteiten. Bij zijn profdebuut kon hij zich enkel doorzetten in de Route du Sud (5e) en de GP Internacional (9e).

 

David Zabriskie - Garmin

Garmin haalde vorig seizoen David Zabriskie in als uithangbord van de ambitieuze plannen van Jonathan Vaughters. De 30-jarige Amerikaan werd weggeplukt bij het CSC, waar hij (na zijn transfer van US Postal) uitgroeide tot een heuse topper. Mr 'Z' liet voor het eerst van zich spreken in de Giro van 2005. De renner uit Salt Lake City pakte tijdritwinst in Firenze en verdrong kopman Basso naar plaats 2. In de Tour van dat jaar schopte Zabriskie het van held tot antiheld. In de openingstijdrit van Fromentine naar Noirmoutier liet hij Armstrong achter zich en pakte de gele trui. Het snelheidsrecord van Greg Lemond (54,680 km/u in de Tour ’89) veegde hij bovendien van de tabellen. De anticlimax volgde in de ploegentijdrit. De geletruidrager ging onderuit en gaf twee dagen later op. Op zijn palmares staat ook nog ritwinst in de Dauphiné en twee nationale titels tijdrijden. In diezelfde discipline veroverde Zabriskie zilver op het WK in Salzburg. Vorig seizoen was hij in Treviso alweer goed voor brons. Zabriskie pakte ook nog een 2de plaats in Tirreno en werd 6de in de eindstand van de Ronde van Californië. In de Giro vierde hij samen met zijn maats winst in de inleidende ploegentijdrit. Na zijn afwezigheid in 2008 is Zabriskie er dit seizoen opnieuw bij in de Tour. De Amerikaan begon het jaar sterk met een 2de plaats in de eindstand van de Ronde van Californië en een 3de in Castilla y Leon. In Californië legde hij de basis met een 3de plaats (na Cancellara en Leipheimer) in de proloog van 3,9 km en een tweede stek (na opnieuw Leipheimer) in de tijdrit over 24 km. In Castilla y Leon werd hij op de 28,2 km derde, na Leipheimer en Contador. Op de zware chronoritten in de jongste Giro kon Zabriskie zijn stempel niet drukken.

Giampaolo Caruso - Flaminia

Giampaolo Caruso, sinds zijn profdebuut in Spaanse loondienst koersend, keerde dit seizoen terug naar eigen land. De 26-jarige Italiaan van het voormalige Once en vervloekte Liberty Seguros tekende een contract bij Lampre-Fondital. De voormalige Europese beloftenkampioen maakte vorig seizoen dan ook een goede beurt. Hij reed vooral een opvallende Giro. Hij haalde 3 keer toptien in de bergritten en werd 12e in Milaan. Nadien werd hij nog knap 8e in de eindafrekening van de Ronde van Zwitserland. Het jaar voordien al pakte de Siciliaan knappe ereplaatsen in de Ronde van Lombardije (4e) en GP van Zürich (17e). Zijn naam werd even vernoemd in de Operacion Puerto, maar nadien alweer witgewassen door het Spaanse gerecht. Caruso toonde zich als één van de weinigen bereidt een DNA-staal af te staan aan de UCI. De voorbije maanden speelden de extra-sportieve beslommeringen hem duidelijk parten. Een 14e plaats in het Critérium International en een 6e stek in de Ronde van Slovenië waren de enige uitschieters. Te weinig voor een renner met zijn talent.

Bert de Waele - Landbouwkrediet

De oudste krijger is hij niet in Mendrisio, maar een renner die op zijn 34ste debuteert op een wereldkampioenschap blijft hoe dan ook iets speciaals. Dat Bert de Waele een laatbloeier is, is het minste wat je kan zeggen. De Waele werd pas op zijn 26ste prof bij Landbouwkrediet. De voorbije seizoenen stootte hij echter definitief door tot de toplaag van de Vlaamse wielrennerij. Op zijn palmares prijken mooie ereplaatsen in onder meer de Omloop Het Volk (2e), de E3-Prijs (4e) en Parijs-Brussel (4e). In 2007 zette de Oostrozebekenaar de kers op de taart in de GP van Wallonië, waar hij iedereen een neus zette. Voor De Waele was het een antwoord op zijn niet-selectie voor het WK in Stuttgart, wat hem en de ploegleiding woedend maakte. Het seizoen daarop was De Waele opnieuw een van de meest regelmatige Belgen. Vooral zijn top 20-noteringen in de Waalse Pijl (12e), de Brabantse Pijl (12e) en zeker Luik-Bastenaken-Luik (19e) vielen op bij het grote publiek. Op De Waele lijkt gewoon geen sleet te komen. Na zijn 10e plaats in de Ronde van Vlaanderen ging hij dit seizoen zelfs met de zege aan de haal in de koninginnenetappe van de Ronde van België. In Fléron haalde De Waele het zowaar van Greg Van Avermaet en Lars Boom. Ondanks zijn 4e plaats in de Polynormande en de eindstad van Parijs-Corrèze zag hij de WK-bui echter opnieuw hangen, maar een sterke Druivenkoers (2e) en een alweer geslaagd examen op de Citadel van Namen (4e) brachten hem eindelijk op het selectieblad van bondscoach Carlo Bomans.

Matteo Carrara - Vacansoleil

De Italiaan Matteo Carrara kreeg bij Quick-Step geen nieuw contract en verhuisde de voorbije winter naar Vacansoleil. Eerder was de Italiaan ook al aan de slag bij Colpack, De Nardi, Lampre, Barloworld en Unibet.com. De 29-jarige zong het dus maar één seizoen uit bij Lefevere. Een 10e plaats in de eindstand van de Dauphiné en een 36e stek in de Tour waren dan ook zijn enige wapenfeiten. Bij Unibet.com verzamelde hij het jaar voordien nog 21 toptien plaatsen in ondermeer Ronde van Zwitserland (4e), Ronde van de Middellandse Zee (3e) en Copa Agostoni (8e). Op zijn palmares staan een rit in de Ronde van Oostenrijk, de Ronde van de Abruzzen en twee ritten in Qinghai Lake. Hij behaalde ook al mooie ereplaatsen in Milaan-San Remo (10e), E3-Prijs (11e) en Brabantse Pijl (9e).

Oscar Freire - Raboploeg

De Spanjaard Oscar Freire verlengde de voorbije winter zijn contract bij Rabobank, waar hij nu al jaren een garantie is op succes. Vorig seizoen zette de Cantabriër alweer een knap seizoen neer. De drievoudige wereldkampioen pakte dubbele ritwinst in Tirreno Adriatico en vulde in Gent-Wevelgem een blinde vlek op zijn voorjaarspalmares. In Tour en Vuelta zette hij nadien telkens één streepje achter zijn naam. In Parijs kreeg hij bovendien een eerste keer de groene trui mee naar huis. Als de verstrooide professor niet geblesseerd is, kan je er je klok op afstellen. Op het palmares van de atypische Spanjaard staan naast drie wereldtitels ook tweemaal Milaan-Sanremo en liefst drie keer de Brabantse Pijl. Voorlopig moet Freire met 3 regenbogen nog steeds Binda, Merckx en Van Steenbergen naast zich dulden. Freires seizoen begon dit jaar dramatisch toen hij in de Ronde van Californië twee ribben brak en een kruis kon maken over de Tirreno en Milaan-Sanremo. Zijn 14de plaats in Luik-Bastenaken-Luik, na amper drie weken opnieuw in competitie te zijn, was dan ook hoopgevend en de voorbode van twee ritzeges in de Ronde van Romandië. In de Ronde van Zwitserland en de Tour beet hij, zoals iedereen, zijn tanden stuk op Mark Cavendish. Bovendien ontstond er opschudding toen hij in de afdaling van de Col du Bannstein een loden bolletje van een luchtkarabijn in zijn been geschoten kreeg.

Roger Hammond - Cervélo

Routinier Roger Hammond snuift dit seizoen nieuwe lucht. De 35-jarige Brit ruilde de voorbije winter Team Columbia voor Cervelo. Voor zijn Zwitserse werkgever moet Hammond gewicht in de schaal werpen tijdens het klassieke voorjaar. Hij is bij Cervelo aan zijn vijfde werkgever toe. Eerder reed hij ook voor Palmans-Collstrop, MrBookmaker, Discovery Channel en T-Mobile. Zijn carrière nam een hoge vlucht na podiumplaatsen in Parijs-Roubaix en Dwars door Vlaanderen ('04). Presaties die hem binnenloodsten bij Discovery Channel, waarvoor hij een rit won in de Ronde van Groot-Brittanië. Hij finishte datzelfde jaar ook 2e in Dwars door Vlaanderen. Voor T-Mobile pakte hij dichte ereplaatsen in Kuurne (13e), Gent-Wevelgem (2e) en Parijs-Roubaix (7e). Vooral in de Helleklassieker was hij sterk aanwezig met een prominente rol in een marathonontsnapping van 230 kilometer. Hammond hielp ook Marcus Burghardt aan de zege in Gent-Wevelgem. Vorig seizoen stond hij er zonder zijn spitsbroeder wat alleen voor op de belangrijke afspraken. Hammond bleef steken op een 10e plaats in Gent-Wevelgem en een 23e stek in Parijs-Roubaix. Begin augustus mocht Hammond nog eens het podium op in de Ronde van Denemarken, waar hij 3e werd in de vierde etappe en eindstand. Hammond werd beloond met een selectie voor de Vuelta, zijn eerste grote ronde in een nochtans lange carrière.

Jürgen Roelandts - Silence-Lotto

Na een verbluffend profdebuut in 2008 waren de verwachtingen voor dit seizoen hoog gespannen bij Belgisch kampioen Jürgen Roelandts. Een tuimelperte in Qatar gooide echter al op koersdag drie roet in het eten. Roelandts kampte met heupproblemen en moest twee weken later uit de Ruta del Sol stappen. Een barst in de eerste en tweede lendenwervel, het gevolg van een nieuwe val in Dwars door Vlaanderen, deden zijn voorjaar helemaal in het water vallen. Begin mei kregen we Roelandts opnieuw vooraan te zien in de massasprints van de 4-daagse van Duinkerke (hij werd 2e in de slotetappe). Na zijn 3e plaats in de Tour de Rijke kwam de Brabander in Zwitserland nog te kort tegen Cavendish en co, maar in de Ronde van Polen was het wel bijna raak. Napolitano, Brown en Haedo moesten eraan geloven, voor Boasson Hagen en een keertje Furlan was Roelandts net een maatje te klein (2e). Het overtuigde de ploegleiding wel om hem dit seizoen in de Vuelta te laten debuteren in een grote ronde. Voor de Bodegemse bakkerszoon ging in 2008 in Knokke een droom in vervulling toen hij Belgisch kampioen werd vóór Sven Vanthourenhout, Niko Eeckhout en Tom Boonen. Roelandts schoot als neoprof ook meteen in de roos in de Ronde van Polen en de Franco Belge. Een jaar eerder, toen hij nog studeerde aan de universiteit, had hij ook al in stijl afscheid genomen van de beloftencategorie met winst in Parijs-Tours.

Daniel Martin - Garmin

De Ier Daniel Martin tekende vorig seizoen zijn eerste profcontract bij Garmin-Slipstream. De piepjonge renner verzamelde daartoe de nodige adelbrieven bij de beloften. Martin won ondermeer een rit in de Ronde van Valle d'Aosta en werd 2e in de Ronde van Toscane. Ook bij de profs liet de youngster er geen gras over groeien. Net als Jürgen Roelandts werd de Ier als neoprof kampioen van zijn land. Een week voordien had hij ook al Moreau van de eindzege in de Route du Sud gehouden. Martin, een pure klimmer, werd dit seizoen derde in de Ronde van de Middellandse Zee en tweede in de Ronde van Catalonië, niet toevallig twee rondes zonder lange individuele tijdrit, zijn achilleshiel. Voor de ploegentijdritten zit hij uitstekend bij Garmin. 17 jaar na Stephen Roche leek hij in de Tour nog eens voor een Ierse ritzege te kunnen gaan in de Tour, maar wegens tendinitis in de knie moest de onfortuinlijke renner twee dagen voor de start in Monaco forfait geven.

Gregory Henderson - Columbia-High Road

De 33-jarige Gregory Henderson kreeg in 2007 zijn eerste kans in het Europese wielerpeloton. De Nieuw-Zeelander, een jaar eerder nog aan de slag in de VS bij Health Net, kreeg zowaar een profcontract bij T-Mobile, nadien omgevormd tot Team Columbia. Henderson behaalde in zijn carrière al meer dan 50 profoverwinningen, waarvan een groot deel op de piste. In 2006 alleen al zorgde hij voor 13 rozen in onder meer de Geelong Bay Classic, Wachovia Classics en de Tour of Wellington. Voor T-Mobile finishte hij 5e in de Ronde van Qatar en pakte hij een 2e stek in de Ronde van Californië. Na zijn dubbele ritwinst in de Ronde van Georgia van 2008 en een mooie ereplaats in de Grote Scheldeprijs Vlaanderen (7e) van datzelfde jaar, behaalde Henderson dit seizoen zonder twijfel de mooiste zege van zijn wegcarrière in de Ronde van Spanje. Stomverbaasd reed hij als eerste over de streep terwijl hij eigenlijk de spurt had willen aantrekken voor André Greipel. Henderson was tot dan toe bij ons enkel bekend van zijn crash vorig jaar in Kuurne-Brussel-Kuurne, toen hij door de achterruit van een wagen vloog. 2009 was nochtans ook vóór de Vuelta al een succes geweest voor de ‘Kiwi’, met winst in de Clasica de Almeria en een ritzege in de rondes van Murcia en Catalonië. En passant werd hij ook nog 5e in de 3-daagse De Panne-Koksijde.

Vladimir Karpets - Katusha

Vladimir Karpets wordt de rondekopman bij het nieuwe Team Katusha. De Rus zei Caisse d'Epargne de voorbije winter vaarwel en tekende een contract bij Andrei Tchmil. De inmiddels 28-jarige Karpets maakte in 2001 zijn profdebuut bij Itera en stapte na 2 seizoenen over naar het toenmalige Banesto. De renner uit Sint-Petersburg, omwille van zijn lange manen een opvallend figuur in het peloton, ontwikkelde zich de voorbije seizoenen tot een van de smaakmakers in het rondewerk. Vooral in 2007 reed de Rus beresterk en overvleugelde hij bij momenten zijn kopman Valverde. Karpets won achtereenvolgens de rondes van Catalonië en Zwitserland en pakte ritoverwinningen in Rioja, Alentejo en Castilla y Leon. Dat hij over een heel grote motor beschikt toonde hij door ook de dubbel Tour (14de) en Vuelta (7de) tot een goed einde te brengen. In 2004 stak hij voor het eerst de neus aan het venster met een 14de stek in de Ronde van Frankrijk. Dat volstond toen voor de overwinning in het jongerenklassement. In 2005 werd hij ook al 7de aan het eind van een loodzware Giro. Vorig seizoen won Karpets zowaar een ééndagskoers in de Prueba Villafranca de Ordizia. Voor de Tour werd hij thuisgelaten. Bij Katyusha kwam hij dit seizoen opnieuw boven water in het rondewerk. In de Ronde van Romandië (2de) strandde hij op slechts 18 seconden van eindwinst, in die van Zwitserland eindigde hij het spoor van Kloden als vijfde. Het maakt van Karpets dé kopman van Katyusha in zijn 6de Tour.

Koos Moerenhout - Raboploeg

Rabobank-renner Koos Moerenhout keerde in 2007, na omzwervingen bij Farm Frites, Davitamon-Lotto en Phonak, terug naar het vertrouwde nest. De boezemvriend van Axel Merckx mocht terug naar Rabobank, waar hij ook al aan de slag was in de periode '96-'99. Het seizoen ervoor eindigde zijn avontuur bij Phonak nog op een sisser. De Nederlander maakte deel uit van de Tourploeg rond de op doping betrapte Floyd Landis, wat de desillusie achteraf zeer groot maakte. Bij Rabobank beleefde Moerenhout zijn tweede jeugd. In juni 2007 kroonde hij zich voor het eerst tot kampioen van Nederland. In de Vuelta leverde hij berenwerk voor Menchov en mocht zo een grote rol opeisen in diens eindzege. Vorig seizoen was hij iets minder op dreef, al kon hij verzachtende omstandigheden inroepen na een valpartij en gebroken rib. In de Tour wist hij op weg naar Foix wel een gooi te doen naar eeuwige roem, maar stuitte hij op klasbakken als Arvesen en Ballan. 2009 leek lang het afscheidsjaar van Moerenhout te worden. Zijn 2e plaats in de Ronde van België (opnieuw na Lars Boom, zoals op het Nederlands kampioenschap van 2008), maar vooral een nieuwe nationale driekleur motiveerden hem om er na dit seizoen nog een jaartje bij te doen.

Leonardo Bertagnolli - Diquigiovanni

Leonardo Bertagnolli werd beroepsrenner in 2001 en stapte na één seizoen over van San Pellegrino naar Saeco. Daar fungeerde de Trentijn als meesterknecht voor Simoni en Cunego, alvorens kopman te worden bij Cofidis. Vorig seizoen haalde Liquigas de Italiaan terug naar eigen land. Voor Cofidis kende de inmiddels 30-jarige Bertagnolli een vruchtbaar seizoen met winst in de Ronde van Haut Var en Tirreno Adriatico. Hij haalde ook toptien in de GP van Chiasso, Laigueglia en Ronde van het Baskenland. Voor Liquigas boekte hij vorig seizoen een prachtige klassieke zege. In de Classica San Sebastian was hij een zucht sneller dan Juan Manuel Garate. De voorbije maanden won hij een manche van de Super Challenge Series (VSt) en werd 4e in de Memorial Marco Pantani. Een ritoverwinning in de Vuelta ('05) topt nog steeds zijn palmares, waarop ook nog de Ronde van de Etna, Coppa Agostini en Coppa Placci prijken.

Stijn Devolder - QuickStep

De transfer van Stijn Devolder naar Quick-Step werd een absolute voltreffer. De West-Vlaming schoot in 2008 meteen de hoofdvogel af in de Ronde van Vlaanderen. Een ganse dag was hij in beeld, sleurend, stampend, de pedalen martelend om tenslotte solo naar de meet in Meerbeke te razen. De bliksemafleider voor Tom Boonen won bovendien ook de Ronde van België, Ronde van de Algarve en kroonde zich tot Belgisch kampioen tijdrijden. Een grand cru die hij dit seizoen opnieuw realiseerde door op een al even verbluffende manier als in 2008 een tweede keer Vlaanderens Mooiste te winnen. Devolder was in het voorjaar opnieuw de enige echte flandrien. Onder de hoede van mentor Dirk Demol leerde de introverte machtsmens naast het klassieke werk ook zijn mannetje staan in de etappekoersen. Devolder won in 2007 de Ronde van Oostenrijk en werd 3e in de Ronde van Zwitserland. Een jaar eerder had hij net niet de top tien gehaald in de Vuelta. Alleen zijn huwelijk met de Tour lijkt maar niet te willen slagen. In 2007 moest hij er ontgoocheld de brui aan geven in Prato Nevoso, dit jaar flopte Devolder opnieuw op de Franse wegen. De decompressie na de Ronde van Vlaanderen was volgens hem te groot geweest. Devolder wil echter (nog) niet weten van het feit dat hij niet top zou kunnen zijn zowel in het voorjaar als in de Tour.

Tadej Valjavec - Ag2r

Voormalig Sloveens kampioen Tadej Valjavec won als belofte de Baby Giro en tekende zijn eerste profcontract bij Fassa Bortolo. Nadien reed hij twee seizoenen voor Phonak alvorens in '06 bij Lampre te belanden. Dit seizoen probeert hij het als kopman bij AG2R. Valjavec is een steengoed ronderenner die schippert tussen een knechtenrol en het kopmanschap. Bij Fassa Bortolo reed hij in de Giro steeds voor kopmannen Belli en Frigo. Bij Phonak mocht hij zijn eigen gang gaan en dat resulteerde in een 15e plaats in diezelfde Giro. De voorbije maanden deed hij het in de Giro alweer niet slecht met een 13e stek in Milaan. De voorbije seizoenen behaalde hij ook al mooie resultaten in de Ronde van Duitsland (6e) en Ronde van Romandië (10e). De voorbije 2 jaar deed hij het ook niet onaardig in de Tour. In '06 maakte hij zijn debuut als 17e, vorig seizoen haalde hij nog net de top twintig (19e). Prestaties die AG2R op zijn spoor zetten. Zeker daar hij ook een dijk van een wedstrijd reed in Parijs-Nice (4e) en de Dauphiné Libéré (9e). Een veelwinnaar is de Sloveen allerminst. Naast een Solveense kampioenentrui won hij slechts één wedstrijd, een rit in de Settimana Lombarda.

Route Tour de France 2010

Hoewel de route van de Tour de France 2010 nog niet officieel gepresenteerd is, worden de contouren van het rittenschema steeds duidelijker. Dat het Grand Départ in Rotterdam plaats zal vinden was al bekend, maar nu begint duidelijk te worden hoe de dagen er uit gaan zien